Пайғамбарымыз (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) дүние-мүлікті өткінші қызық деп бағалаған. Мысалы, ол бір хадисінде адамдардың өмір бойы теріп жинаған дүние-мүліктерінің оларға қабірге дейін ғана серік болып, одан арғысын оның еш қажетіне жарамайтынын айтқан: «Үш нәрсе мәйіттің артынан жүреді: бала-шағасы, дүние-мүлкі және іс-әрекеті. Екеуі кері қайтады, біреуі оның жанында қалады. Бала-шағасы мен дүние- мүлкі кері қайтып, жақсылы-жаманды іс-әрекеті ғана жанында қалады» (Муслим, Зухд, 2690). Аллаһ Елшісі (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) тағы бір хадисінде:

«Адам баласы дүнием, дүнием дейді. Ей, адам баласы! Жеп бітірген, киіп ескірткен немесе жақсылық жолында жұмсап өзіңнен бұрын (ақыретке) жібергеннен басқа қандай мал-мүлкің бар?» - деген (Муслим, Зухд, 2959).

Осы хадиске сәйкес Шортанбай ақын:

Алтын-күміс абзалың

Өлгеннен соң не керек?

Өлген малың - иманың,

Тіріде қамын жиғаның.

Аманатын алғанша

Жалғанда бар ма қиғаның, - деп жырлаған.

           (Ай, заман-ай,заман-ай, I, 277-б.).